اضطراب ناخودآگاه

اضطراب ناخودآگاه نوعی اضطراب است که ریشه در افکار و باورهای ناخودآگاه دارد. بر خلاف اضطراب خودآگاه، که اغلب به یک رویداد یا موقعیت خاص گره خورده است، اضطراب ناخودآگاه نوعی اضطراب فراگیرتر و پایدارتر است که می تواند زندگی روزمره و رفاه فرد را تحت تاثیر قرار دهد. در این مقاله، علل اضطراب ناخودآگاه، علائم و اثرات آن و گزینه های درمانی مختلف موجود را بررسی خواهیم کرد.

اعتقاد بر این است که اضطراب ناخودآگاه ناشی از افکار و باورهای ناخودآگاه است که اغلب در نتیجه تجربیات گذشته یا رویدادهای آسیب زا در ذهن ذخیره می شوند. این افکار و باورهای ناخودآگاه می توانند توسط موقعیت های خاصی تحریک شوند و باعث ایجاد احساس اضطراب و ترس شوند. برای مثال، شخصی که در گذشته یک رویداد آسیب زا را تجربه کرده است، ممکن است در موقعیت هایی که آن رویداد را به او یادآوری می کند، احساس اضطراب و ترس را تجربه کند، حتی اگر آگاهانه از دلیل چنین احساسی آگاه نباشد.

علائم اضطراب ناخودآگاه می تواند مشابه علائم اضطراب آگاهانه باشد و ممکن است شامل احساس نگرانی، ترس و وحشت باشد. علائم فیزیکی اضطراب ناخودآگاه می تواند شامل تعریق، لرزش و ضربان قلب تند باشد. اضطراب همچنین می تواند منجر به تغییر در الگوهای خواب و همچنین احساس خستگی و فرسودگی شود. علاوه بر این، اضطراب می تواند باعث طیفی از علائم عاطفی و روانی مانند افسردگی ، اعتماد به نفس پایین و احساس ناامیدی شود.

اضطراب ناخودآگاه می تواند تأثیر عمده ای بر زندگی افراد داشته باشد و نه تنها بر سلامت روحی و جسمی آنها تأثیر بگذارد، بلکه بر روابط و کیفیت کلی زندگی آنها نیز تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، اضطراب ناخودآگاه می تواند حفظ روابط سالم را برای افراد دشوار کند، زیرا ممکن است احساس تحریک پذیری و نوسانات خلقی را تجربه کنند. علاوه بر این، اضطراب می تواند بر توانایی فرد برای عملکرد خوب در محل کار یا مدرسه تأثیر بگذارد، زیرا می تواند تمرکز، انگیزه و رفاه کلی آنها را مختل کند.

چندین گزینه درمانی برای افرادی که اضطراب ناخودآگاه را تجربه می کنند وجود دارد. موثرترین رویکرد به علت اصلی اضطراب و همچنین شدت و فراوانی علائم بستگی دارد. برخی از رایج ترین درمان های اضطراب عبارتند از:

منبع:

subconscious anxiety